Lítið gerst síðustu vikuna. Kolbrún og Kolbjörn eru nú á Íslandi. Ég reyni að nota tímann á meðan til að læra eitthvað. Fór út að borða á laugardagskvöldið með hópnum mínum. Við fórum á súrínamskan stað sem hét því skemmtilega nafni Sorgh & Hoop sem útleggst sorg og von á íslensku. Kannske að það sé fyrirboði
- posted by Eiríkur @ 23:09

 
Síðasta vika var nokkuð viðburðarrík. Á fimmtudaginn fór ég í próf í "Managerial Accounting". Prófið var með því sniði að hver hópur (sem samanstendur af sex nemendum) hafði 24 tíma til að leysa verkefni (case). Við fengum verkefnið klukkan 9:30 á fimmtudagsmorgunin. Fyrirfram hafði verið ákveðið að hver og einn myndi krukka í verkefninu í dágóða stund áður en hópurinn myndi hittast í skólanum klukkan 13:00. Þegar ég mæti útí skóla, þá eru hinir þegar mættir (nema Joan að sjálfsögðu). Eftir að hafa rætt málin í nokkrar mínútur sættast menn á að það sé betra að hver og einn haldi áfram að vinna sjálfstætt í verkefninu, og að hópurinn ætti að hittast klukkan 17:00 til að koma verkefninu saman. Allir virtust sættast á þetta (nema Joan sem var fjarverandi). Hver og einn fer að vinna í sínu horni. Klukkan 14:06 berst eftirfarandi póstur:
















Hmmm....
Þegar við hittumst aftur klukkan fimm er allt í upplausn. Joan sakar okkur um að reyna að stinga sig alltaf af. Hann hefði verið að leita að okkur útí skóla en ekki fundið okkur. Mari, stelpan frá Panama er grenjandi útaf því hún skilur ekki verkefnið og heldur að hún falli í kúrsinum. Jæjajæjajæja með þetta að leiðarnesti förum við heim til Amedeo (ítalans). Förum yfir það sem við höfum gert. Í stuttu máli þá gerðist ekkert meira frá klukkan 17 til tvö um nóttina, þegar allir voru orðnir pirraðir. Þá var ákveðið að það væri best að við myndum hittast klukkan 8 morgunin eftir til að rappa þessu saman (við áttum að skila verkefninu klukkan 9:30). Þegar við hittumst klukkían 8, þá myndaðist algert panikástand. Joan var að skrifa í lokaskýrsluna (maðurinn kann ekki ensku) allskonar steypu og formúlur inní miðjum texta. Ég hélt á tímabili að útkoman útúr þessu yrði að við yrðum öll rekin úr skólanum fyrir vanhæfni. Fyrir utan innlegg Joan voru komnar 2 síður með skiljanlegum texta og nokkrar síður með myndum og töflum sem tengdust lausnini. Joan hafði svo bætt við fjórum síðum sem voru formúlur sem hvergi voru útskýrðar, listi yfir það sem við gerðum ekki í verkefninu og fleira þessháttar. Klukkan 9:25 lásum við yfir lokaeintakið, þá lagði ég til að við myndum sleppa öllu nema inngangnum og myndunum, með öðrum orðum öllu því sem Joan þessi hafði gert. Allir voru mjög sammála nema Joan, sem trylltist. Það sem verra var, verkefnið var í tölvunni hans!!! Þarna stóð hópurinn í tölvustofunni, ásamt öðrum 40, allir gargandi á Joan. "Joan cut this shit out!!" og Joan öskrandi "But we need it". Við skiluðum klukkan 9:29 án athugasemda Joan. Þarna sluppum við fyrir horn.
- posted by Eiríkur @ 12:41

 
Kominn Nóvember. Hið óumflýjanlega nálgast. Þetta er mánuðurinn sem ég verð þrítugur. Úff! Bara tíu ár síðan ég var tvítugur, það er svo assgoti stutt síðan, það er líka jafnlangt síðan ég varð tvítugur og Þangað til ég verð fertugur. Það er hræðilega tilhugsunin! Best að losa sig við þessa miðaldra komplexa, drífa sig á næstu hárgreiðslustofu og láta lita gráu hárin, eða á ég kannske að fá mér gráar strípur eins og Richard Gere?
- posted by Eiríkur @ 22:47