Á laugardagsmorgun var öll fjölskyldan glaðvöknuð klukkan 7. Ákváðum við að fara í smá bíltúr, enduðum við á því að fara til Kölnar í þýskalandi. Til Kölnar eru um 250 kílómetrar frá Rotterdam og tók ferðin um tvær og hálfa klukkustund. Það er skrýtið hvað það er mikill munur að keyra í þýskalandi og Hollandi, í Hollandi keyrir nærri enginn hraðar en 120, í þýskalandi keyrir enginn hægar en 150.
Köln er frábær borg, mikið mannlíf og fullt af veitingastöðum og kaffihúsum. Í miðbænum er risastór dómkirkja sem gnæfir yfir allt. Eitt af því fyrsta sem við tókum eftir var að það er enginn hundaskítur á götunum í Köln, hér í Hollandi þarf maður hins vegar alltaf að passa sig að stíga ekki í hundaskít, ekki labba nálægt trjám eða hornum á húsum. Á gangi okkar um Kölnarborg rákumst við meðal annars á fjölskylduskemmtun. Þar var verið að kenna þriggja ára börnum að flokka sorp, grænar flöskur í þessa fötu, glærar flöskur í aðra fötu osfrv. Ef krakkarnir gerðu allt rétt þá fengu þau verðlaun. Svo fóru krakkarinir inní risavaxna plastkúlu og rúllað niður upplásna rennibraut (sjá mynd hér að neðan). Þetta var hin skemmtilegasta menningarreisa, á næstu vikum stefnum við að því að fara allavega einn túr til norður Hollands. Svo er stefnan að fara kannske um páskana til Brugge í norður Belgíu en þeir sem þangað hafa komið segja það hina skemmtilegustu borg.
Það var frábært veður allan tímann á meðan ég var í prófum. Fólk gekk um léttklætt og sat utandyra á kaffihúsum og allt að 18° hiti. Í gær þegar ég kom útúr síðasta prófinu kom rigning, sem hefur haldist nokkuð sleitulaust síðan. Þetta er alveg með eindæmum. Annars er maður bara búinn að hanga inni í leti í dag, aðeins búinn að vinna í verkefni sem hópurinn minn á að skila á miðvikudaginn.
Fór í gær með Kolbirni á sundnámskeið. Hér er það þannig að krakkar mega ekki fara í djúpu laugina, ekki einu sinni í fylgd með fullorðnum, nema vera búin að taka zwemdiploma A. Kolbjörn er nokkuð vel syndur, fór bæði í skólasund heima og á sundnámskeið síðasta sumar auk þess að hafa farið mikið í sund með okkur. Á sundnámskeiðinu hérna er sko öllu farið að með gát, í gær var sjötti tíminn og krakkarnir eru ennþá að busla í andapollinum sem er c.a. 40 cm djúpur með kúta allan hringinn.
Það eina fúla við að vera í skóla er að taka próf og er ég nú enn einu sinni byrjaður í "miðsvetrarprófum". Þetta tekur nú fljótt af í þetta skiptið. Byrjaði í dag og er búinn á fimmtudaginn. Annars er vorið að bresta á hér, í dag var 17° hiti, sem er ágætis breyting frá kuldanum sem hefur verið hér undanfarið. Vonandi að þetta haldist svona áfram.
Fórum í göngutúr í miðbæinn á Laugardagskvöldið, komum við á ítölskum veitingastað og fengum okkur pizzu. Á Sunnudaginn fórum við líka í göngutúr í miðbæinn. Skoðuðum við m.a. hinn víðfræga veitinga og skemmtistað "Coconuts".
Er búinn að afreka að lesa 200 blaðsíður um upplýsingatækni fyrir próf í næstu viku. Bókin fjallar um hvernig upplýsingasamfélagið hefur gert okkur lífið léttara og aukið hagnað fyrirtækja og hag alls samfélagisns. Gott og vel vonandi eitthvað til í því. Svo er skotið inn með útópískri framtíðarsýn inn á milli. Hver trúir því til dæmis að eftir tvö ár (2006) þá keyrum við í vinnuna á bíl sem keyrir sjálfur og getum verið að vinna á meðan í gegnum "mobile" internet með því að nota tölvu sem skilur talað mál! Ok, kannske einhverntíma! En ekki eftir tvö ár (athyglisvert að bókin er gefin út nú í ár). Þegar maður les svona þá verður manni hugsað til þess að tækniframþróun verður sjaldan eins og menn spá, árið 1990 héldu menn að sýndarveruleiki væri málið, ekki internetið.
Fór útí skóla til að fá vinnufrið, gerði þau strategísku mistök að taka ekki með mér nesti. Auðvitað þurfti þá blessað mötuneytið að vera lokað, sem er slæmt, þrátt fyrir að þar sé aðeins hægt að finna vondan mat. Ég er því búinn að lifa á snikkersi og snakki í dag sem er enn verra (ojbjakk). Vonandi að Kolbrún eldi eitthvað ætt handa mér í kvöld.
Um helgina stigum við stórt skref í áttina að því að verða gjaldgengir Hollendingar. Í fyrsta skipti fékk ég Kolbrúnu til að kaupa franskar kartöflur á torginu og borða þær sitjandi á bekk. Ég gekk hvað lengst í þessari viðleitni til að verða gjaldgengur (enda nýlega fengið höfnun um framlengingu á landvistarleyfi) og fékk mér franskar drekktum í majónesi. Kolbrún var ekki alveg jafn kjörkuð, lagði ekki í að fá sér neina sósu að þessu sinni. Skynsamlegt að taka eitt skref í einu. Í flestum bæjum í Hollandi er frönskusjoppa á aðaltorginu sem gegnir svipuðu hlutverki og pulsusjoppur víða í dreifbýli á íslandi. Þar eru steiktar fröllur í þvílíku magni að annaðeins fyrirfinnst hvergi á byggðu bóli. Hérna eru franskar kartöflur vinsælasta skyndifæðið og þá borðaðar einar og sér. Franskar eru líka borðaðar með öllum mat sem Hollendingar elda. Frönskurnar eru að jafnaði bornar fram í bréfi sem líkist dagblaðapappír, bréfið er vafið í kón og fröllunum hellt ofan í. Ofan á fröllurnar er svo hellt býsn af sósu sem þekur meginpartinn af kartöflunum. Hægt er að velja um ýmsar sósur eins og tómatsósu og majónes, einnig er hægt að velja pindakaas sem er þykk brún hnetusósa sem er einkar ólystug, en afar vinsæl í Niðurlöndum. Patat special vinsælasti skyndirétturinn, er það frönskuréttur sem borinn er fram með pindakaas, majónesi og lauk. Heilu fjölskyldurnar gera sér ferð í bæinn kaupa Patat Special borða þær sitjandi á bekk eða húkandi ef ekkert er sætið. Ef fólk hefur ekki lyst á meira góðgæti þá er dúfunum sem flögra allt í kringum mann gefnir afgangarnir.
Í Hollandi veit maður aldrei hvernig maður á að klæða sig. Þó er yfirleitt betra að vera með regnhlíf með sér. Við fjölskyldan fórum út í gær í smá göngutúr, aldúðuð að vanda, þá alltíeinu brast á með 15° hita. Aldrei að vita nema vorið sé á næsta leiti, og að moskítóflugurnar fari bráðum að vakna úr dvala. Í gærkvöld ákváðum við svona í tilefni vorsins að fíra upp í grillinu sem hefur legið úti á svölum í allan vetur, að vanda var heilum kolapoka og einum brúsa af uppkveikilög fórnað fyrir málstaðinn. Grillaðar voru kjúklingabringur, sveppir og pulsur (Kolbjörn kallar þær reyndar bjúgu!!), og heppnaðist maturinn mjög vel. Um hádegi í dag vaknaði Helena óper við það að nágrannakona okkar af efri hæðinni (sem er 65 ára og 197 cm á hæð) stóð í dyragættinni og tjáði Helenu að það væri stranglega bannað að grilla á svölunum, það stæði greinilega í húsreglum. Helena fékk líka fyrirlestur um eldvarnir í fjölbýlishúsum og gæludýrahald. Þannig það eru ekki miklar líkur á að við munum grilla mikið meira á næstunni.
Í 9. gr laga nr. 50 frá árinu 1987 stendur "Án leyfis má eigi nema brott eða breyta umferðarmerki.", ég geri fastlega ráð fyrir því að sambærilegar reglur eigi við annarsstaðar á evrópska efnahagssvæðinu. Þrátt fyrir þetta ákvæði sá Kolbrún sig tilknúna að snúa umferðarmerkinu á myndinni (hægra megin) í öfuga átt í gærdag, og halla því þannig að falleg symmetría myndaðist við merkið sem er vinstra megin. Hún kemur mér sífellt á óvart þessi kona, sköpunargleði hennar eru nær engin mörk sett.
Kolbrún rauk út í morgun með regnföt, gönguskó, stígvél, tvær flíspeysur, húfu og vettlinga. Hún var nefnilega að fara að skemmta sér með Hollendingunum í vinnunni. Það virðist vera þannig að þegar Hollendingar gera eitthvað saman þá er það ákveðið a.m.k tvo mánuði fram í tímann, allir bera saman vasadagbækurnar sínar og finna tíma sem hentar öllum. Í þessu tilfelli var mánudagur fyrir valinu af öllum dögum. Skemmtunin felst svo í því að fara í fjögurra tíma hjólaferð um flatlendið, borða saman nesti og fara heim klukkan níu.
Á Laugardaginn var menningarnótt hér í Rotterdam, við fórum og skoðuðum ýmis söfn, fórum m.a. í Wereldmuseum þar sem var hin áhugaverðasta sýning um blóði drifna sögu þrælahalds Hollendinga og ábatasama verslun með þræla. Við hittum líka Iðu Brá og Einar og þau sýndu okkur hvar flottir pöbbar og barir eru í Rotterdam, ég var farinn að örvænta að allir staðir hér væru svona búllur sem má finna á hverju götuhorni, að ekki fyrirfyndist staður sem kæmist í hálfkvisti við gamla Rex, en svo er nú ekki.
